حجابى است كه بر چهرهء حق پوشانده مىشود و خورشيد واقعيت را در پس ابرهاى تيرهء دشمنى و كينه‌ورزى مىبرد . اين نوع جدال در تاريخ حيات يا كار رياكاران و يا عمل جاهلان و يا اخلاق اقوامى بود كه در برابر انبياى الهى بر باطل خود پافشارى داشتند و در عين روشن بودن حقيقت ، به خاطر پيروى از شهوات و تكيه بر محسوسات نمىخواستند به قبول واقعيت‌ها تن دهند . قرآن مجيد محصول اين گونه مجادلات را غضب رب و آتش جهنم در روز قيامت مىداند ، چنانچه در بعضى از آيات زير مىخوانيد . [ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَ الْأَحْزابُ مِنْ بَعْدِهِمْ وَ هَمَّتْ كُلُّ أُمَّةٍ بِرَسُولِهِمْ لِيَأْخُذُوهُ وَ جادَلُوا بِالْباطِلِ لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ فَأَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كانَ عِقابِ ] « 1 » . پيش از آنان قوم نوح و اقوامى كه بعد از آنان بودند [ پيامبرانشان را ] تكذيب كردند ، و هر امتى آهنگ پيامبر خود كردند تا او را دستگير كنند [ و از ابلاغ دين بازش دارند ، يا از وطن بيرونش نمايند ، يا او را بكشند ] و با توسل به باطل براى نابود كردن حق و از ميان بردن آن مجادله و ستيزه كردند ، پس من هم آنان را [ به عذاب ] گرفتم ، پس [ بنگر كه ] عذاب من چگونه بود . [ ما يُجادِلُ فِي آياتِ اللَّهِ إِلَّا الَّذِينَ كَفَرُوا فَلا يَغْرُرْكَ تَقَلُّبُهُمْ فِي الْبِلادِ ] « 2 » . تنها كافران در آيات خدا مجادله و ستيزه مىكنند [ اينان را هيچ شأن و اعتبارى نيست ] ؛ پس مبادا رفت و آمدشان در شهرها [ به خاطر قدرت

--> ( 1 ) - مؤمن ( 40 ) : 5 . ( 2 ) - مؤمن ( 40 ) : 4 .